Onlangs is in Metaal Magazine het plasma-poederoplassen vergeleken met andere technieken voor het opbrengen van slijtvaste en/of corrosievaste lagen. Ook zijn de kenmerkende eigenschappen van een aantal kobalt- en nikkellegeringen besproken. Binnenkort volgt deel 2 dat handelt over de techniek van het aanbrengen van stellietlagen en de problemen die zich daarbij kunnen voordoen. In het derde deel, dat vervolgens verschijnt, zullen een aantal constructieve aspecten van het oplassen aan de orde komen en worden enkele voorbeelden gegeven op opgelaste producten.
Stelliet is een kobaltlegering met als legeringselementen chroom, wolfraam en koolstof. Een veel toegepaste legering is Stelliet 6 met 28 % chroom, 1,2 % koolstof, 1,1 % silicium en 4,5 % wolfraam. Het nikkel- en ijzergehalte in dit materiaal moet kleiner zijn dan 3 %. De hardheid van het materiaal in opgelaste toestand varieert van 39 tot 43 Rockwell C. Bij het plasma-poederoplassen moet rekening worden gehouden met een zekere mate aan opmenging, die voor dit proces gemiddeld op 8% ligt en beperkt zal blijven tot maximaal 10%. Stelliet wordt veelal toegepast voor het realiseren van goede loopeigenschappen, vaak in combinatie met een hoge weerstand tegen corrosieve aantasting. Voor goede loopeigenschappen mag het ijzergehalte in de opgelaste laag niet hoger zijn dan 10%. Door een juiste keuze van de lasparameters kan voorkomen worden dat het ijzergehalte in de stellietlaag hoger wordt dan 10 %.
Binnenkort in Metaal Magazine in een artikel met een omvang van drie pagina’s meer technische informatie over het oplassen met stelliet.
