‘Flessenhalzen: Optimaliseer een proces. Niet één machine’

‘Flessenhalzen: Optimaliseer een proces. Niet één machine’ featured image
'Een van de belangrijkste en onbegrepen principes in de productietechniek is volgens Jan Willem Mollema: de flessenhals oftewel de zwakste schakel (foto: Shutterstock).

Optimaliseren lijkt nogal eens een doel op zich te worden en richt zich vaak op het verkeerde. Zo kan het wel eens goed zijn om iets níét te doen: een machine níet te laten draaien. “Als het volgende, kritische proces er namelijk niet klaar voor is, heeft het ook geen zin om iets ‘alvast’ te doen”, zegt Jan Willem Mollema (Techniek met Beleid) op LinkedIn, Doorlooptijd is in zijn ogen belangrijker dan bewerkingstijd van één machine. Kijk dus naar het hele proces. Mollema spreekt over flessenhalzen in het proces en over Goldratt.

“Als ik een boek moet aanraden om te lezen is dat wel The Goal, vertaald als Het Doel”, vertelt hij.

Dit boek van Goldratt beschrijft volgens hem een van de belangrijkste en onbegrepen principes in de productietechniek, namelijk de flessenhals oftewel de zwakste schakel.

“Het gaat ervan uit dat er altijd een machine of proces in een keten is, die de totale productie bepaalt. Investeren en optimaliseren van elke andere machine in die keten levert zelden iets op voor de totale doorstroming.”

“Het lastige is”, vervolgt hij, “dat zo’n flessenhals lang niet altijd een machine is. Net zo goed kunnen orderverwerking, planning, inkoop of logistiek de beperking zijn.”

‘Je reinste waanzin’

Het gangbare idee in de wereld is dat een keten van geoptimaliseerde processen, een optimaal proces is, houdt Mollema voor.

“Lees Het Doel en begrijp waarom dit je reinste waanzin is. Dit is het typische massaproductiedenken van honderd jaar geleden.”

Machine met buffers

“Richt je een fabriek in met Het Doel in de hand, dan krijg je een machine of proces die de maat aangeeft.”

“Die machine moet altijd iets te doen hebben en heeft dus een buffertje aan de voorkant.” Maar die machine moet ook altijd zijn product kwijtkunnen, dus is er ook een buffertje aan de achterkant.

En pas als die buffers daarom vragen, gaan de andere machines produceren. “De rest van de tijd hoeft maximale bezetting geen doel op zich te zijn.”

Wachten op andere varianten

Hij geeft het voorbeeld van een draaibank, gevolgd door een harderij.

“De draaier wil zo min mogelijk omstellen en produceert daarom alle onderdelen van één conusvariant achter elkaar.”

“Zijn machine draait efficiënt, maar de harderij wacht intussen op de andere varianten die nodig zijn om complete orders te verwerken.”

“De draaibank is dus lokaal geoptimaliseerd, terwijl de totale doorlooptijd juist langer wordt en leveringen vertragen.”

Focus op doorlooptijd

Mollema (van Techniek met beleid) raadt daarom aan om juist te focussen op doorlooptijd. “Bewerkingstijd maakt bijna nooit serieus deel uit van de doorlooptijd.”

Wie bezig is met verbeteringen moet zich vooral eerst afvragen: verkort dit de doorlooptijd van de hele fabriek, of alleen de bewerkingstijd van één machine?

Als het laatste het antwoord is, ben je in zijn ogen waarschijnlijk alleen lokaal aan het optimaliseren.

“Elke moeite om een flessenhals in het proces te ontlasten of te verbeteren mag ten koste gaan van al het andere.” Zelfs als dit in het proces soms tot stilstand van een individuele machine leidt.

Wat vindt u?

Doe mee met de nieuwe stelling:

De bewerkingstijd van een machine is de belangrijkste parameter in het proces.

Bekijk het resultaat

En geef ook aan waarom u dat vindt.

U kunt mailen naar hoofdredacteur Tom van der Meer
of hieronder een reactie achterlaten (klik op Reageren).

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven