In discussies over digitalisering in de metaal wordt Design for Manufacturing (DfM) nog wel eens gezien als een afgerond thema. CAD- en CAM-systemen zijn volwassen, terwijl productieomgevingen sterk geautomatiseerd en data ruimschoots beschikbaar zijn. Toch schiet de aansluiting tussen ontwerp en maakbaarheid nog steeds structureel tekort, stelt Dassault in MTL Metaal Magazine. Kan AI helpen?
Gemiddeld krijgt 25% van de onderdelen die formeel zijn vrijgegeven voor productie alsnog een ‘manufacturing change request’.
Dat vertelde John Snow, marktanalist van onderzoeksbureau IDC, tijdens 3DExperience World 2026, de jaarlijkse gebruikersconferentie van Dassault Systèmes.
Vertraging en hogere kosten
Bij een op de vier ontwerpen blijkt dus pas na vrijgave dat het ontwerp bijvoorbeeld lastig maakbaar is.
Het is niet binnen toleranties te produceren, past niet bij de beschikbare machines en processen, of kent een ander probleem. Dit betekent extra engineeringuren, opnieuw plannen, vertraging en dus hogere kosten.
De kern van het probleem is dat kennis over maakprocessen en machinecapaciteit vaak onvoldoende structureel is vastgelegd en zelden direct beschikbaar is tijdens het ontwerpen.
Ontwerp en productie zijn digitaal gezien weliswaar dichter bij elkaar gekomen, maar organisatorisch en wat betreft informatie-uitwisseling bestaan er nog steeds harde grenzen.
Kennis zit in het hoofd
Daarnaast is een groot deel van de cruciale kennis impliciet. “Ervaren verspaners, lassers en operators weten uit ervaring wat werkt en wat niet. Maar die kennis zit ’in het hoofd’ en niet in systemen”, zei Devin Malone van Delmia.
“Ontwerpers beschikken niet over die informele kennis, maar werken met formele modellen, terwijl de echte maakbaarheid pas later wordt getoetst.”
Het gevolg is volgens hem voorspelbaar: “Design for manufacturing vindt in feite pas plaats ná het ontwerp, tijdens werkvoorbereiding of zelfs in productie. Precies wanneer wijzigingen het duurst zijn en de grootste vertraging opleveren.”
Van 2D naar 3D-modellen en virtual twin
Mike Buchli van SolidWorks gaat in het artikel in op de overstap van 2D-tekeningen naar 3D-modellen, en dat dit nog geen garantie biedt voor een betere maakbaarheid.
Verder legt hij in MTL Metaal Magazine het onderscheid uit tussen digital twin en virtual twin en wat dit betekent voor een goede DfM.
Dat 25% van de ontwerpen na vrijgave alsnog moet worden aangepast, is geen incident of individueel falen, gaf IDC-analist Snow aan.
Structureel probleem
Het wijst op een structureel probleem in de manier waarop ontwerpbeslissingen tot stand komen. Dat dit percentage al decennia nauwelijks daalt, laat bovendien zien dat betere software alleen niet voldoende is.
De kern van DfM ligt volgens hem in het expliciet maken, delen en hergebruiken van maakkennis, dus het vastleggen van ervaringskennis.
AI om probleem te tackelen?
Het artikel gaat verder in op kunstmatige intelligentie (AI) en of dit kan helpen het beschreven probleem te tackelen.
Dassault heeft hiervoor drie AI-companions ontwikkeld. Deze zijn gebaseerd op een hele reeks van AI-modellen die allemaal getraind zijn op heel specifieke kennis.
Lees het hele artikel in MTL Metaal Magazine van mei (pagina 38-40) (voor abonnees)
