Pizza eten

We hadden geen hotel geboekt - dat is tóch niet nodig? - en vonden na veel omzwervingen s'-avond laat gelukkig nog een hotel met één tweepersoonskamer in Monza. Inderdaad, bij het circuit. De volgende dag: staking van het openbaar vervoer. Alles stond helemaal stil. Wat een pret, al twee dagen onderweg en nog geen stap op de beurs gezet. Van die eerste EMO herinner ik me eigenlijk niet zo veel details. Wél dat het een overweldigende indruk op gemaakt heeft en dat ik sindsdien bijna alle EMO's in Milaan, Parijs en Hannover bezocht heb. Want het is toch een bijzonder voorrecht als je in de keuken kunt kijken bij de grote machine- en gereedschapleveranciers.

Daarom gaan wij ook dit rampjaar wél naar Milaan. Natuurlijk kun je thuisblijven en de reiskosten besparen, maar dan ben je penny-wise. Voor in totaal euro 379,66, inclusief alles, vliegen we met drie personen heen en weer van Düsseldorf naar Malpensa. Drie overnachtingen in een wat sleets hotel in Milaan kosten ons euro 315 per persoon. Toegegeven: het komt helemaal uit de rek van ons budget, maar het zou pound-foolish zijn om thuis te blijven. Dan maar elke avond pizza eten!

Een EMO biedt immers de gelegenheid om in een paar dagen de gehele metaalwereld te ontmoeten. Waar anders kan ik in een kort tijdbestek praten met bijvoorbeeld machinebouwers uit Japan, de Verenigde Staten, Italië enzovoort? En met gereedschapleveranciers uit landen als Oostenrijk, Israël en ga zo maar door. Inderdaad volgende maand in Milaan. En daarom gaan wij. Ons motto: ''niet zeuren, wij gaan naar de EMO!''. Is de portemonnee eind oktober leeg, dan slaan we in december de Euromold wel een keer over.

Reinold Tomberg

metaal.magazine@reedbusiness.nl