Duurzaam

De prijs voor een setje tanks bedraagt 50 euro. Voor mijn gevoel  heb ik dus de eigenlijke printer gekocht voor maar 15 euro. Ik weet dat de tanks niet helemaal vol waren. Maar toch; 15 euro is een bedrag waarvan je aanvoelt dat dat eigenlijk niet kan. De printer wordt zwaar gesubsidieerd opdat je later de veel te dure inkt gaat kopen. Echter: een nieuwe vergelijkbare printer, wel van een ander merk,  is nu in de aanbieding voor euro 79,50 en je krijgt bovendien nog eens 20 euro retour via de fabrikant. Dat betekent dat ik nu voor 50 euro vijf tankjes met inkt kan kopen of voor 9,50 euro meer een nieuwe printer met inkt. Waarschijnlijk weer met halfvolle tanks, ik kan de zomer van 2012 echter wel weer halen. Bovendien is die nieuwe printer niet alleen all-in-one, maar ook draadloos. Voor een consument is het dan niet moeilijk: hupsakee oude printer of marktplaats, naar de kringloop of in de grijze container (dat mag dus niet!) en aan de slag met weer een nieuwe printer. Duurzaam? Verantwoord materiaalgebruik? Ik denk het niet! Dit gedrag kan eigenlijk niet: een nog prima functionerend apparaat gaat om puur economische redenen de schrotbak in. Ergens in mijn rekenwijze klopt iets niet.  De verklaring is simpel: we betalen marketingprijzen en niet de werkelijke prijzen waarin bijvoorbeeld ook de effecten van ons weggooigedrag helemaal opgenomen zijn. De les die we komende jaren gaan leren dat de schaarste aan grondstoffen ons tot een ander gedrag zal dwingen. Dus toch inkt kopen? Nee: ‘think before you print’.